Ongeneeslijk ziek

Ik hoef niet te zeggen
Kop op, alles komt goed
Jij weet verrekte zeker
Wat deze vreselijke ziekte met je doet
Het is al maanden aan de gang
Nooit waren de dagen zo lang
Je probeert met moeite de uren door te komen
Al het geluk is je ontnomen
Je hebt het gevoel weg te zakken in drijfzand
Niets heb je zelf nog in de hand
Toch probeer je nog de mooie dingen te zien
Met een stille hoop, misschien………
Er zijn ook dagen dat je niet meer wil
Dan valt je kracht om te vechten even stil
Maar dan………
Moegestreden denk je aan je gezin
Alleen voor hun hou je dat beetje moed erin

En zij kijken machteloos toe
Machteloos, hoe jij moet vechten voor je leven
Maar je gezin kan en zal er voor je zijn
en voor je zorgen
Een zware taak
Maar bij hun voel jij je geliefd
En voel je, je geborgen
Heel veel sterkte!!!

Tina